Φιλοσοφική Άσκηση «ΑΛΗΘΕΙΑ»: τι είναι;


Σάββατο, 27 Απριλίου 2013

Άσκηση Φιλοσοφίας


Το πιο παραγωγικό, ίσως, φιλοσοφικό ερώτημα, είναι εκείνο που διατυπώνεται ως εξής: «που βρίσκομαι;» Για να απαντήσω, θα αναγκαστώ να μιλήσω για τον χώρο, τον χρόνο, για τον εαυτό μου (να πω δηλαδή ποιος είμαι, τι κάνω, τι πρέπει να κάνω, τι θέλω, τι μου αρέσει), για τους άλλους, τι υπάρχει γύρω μου, τι σκέφτομαι για όλα αυτά…
 Όσο δεν θέτω το ερώτημα αυτό, βρίσκομαι κάθε φορά εκεί που σκέφτομαι, δηλαδή δεν βρίσκομαι εκεί που βρίσκομαι! Δεν βρίσκομαι, δηλαδή, στον χώρο που βρίσκομαι, ούτε στον χρόνο, εκτός και κάνω κάτι συγκεκριμένο, ίσως ούτε και τότε… Αυτό που σκέφτομαι ως εαυτό μου, επίσης, δεν είναι αυτό που είναι εκεί που βρίσκομαι. Η αναφορά σε αυτό που είμαι είναι αφηρημένη, σε αυτό που κάνω επίσης, στο τι πρέπει να κάνω το ίδιο, στο τι θέλω ομοίως, στο τι μου αρέσει το ίδιο. Και οι άλλοι, όμως, δεν είναι αυτοί που είναι εκεί και τότε, αλλά αυτοί που σκέφτομαι ότι είναι. Κι αν σκεφτώ τι σκέφτομαι, όπως το κάνω τώρα, για όλα αυτά, θα καταλάβω ότι τα σκέφτομαι, και τίποτα περισσότερο…
Τον εαυτό μου τον γνωρίζω αν μπορώ, κάθε φορά, όσο γίνεται πιο συχνά, να θέτω και να απαντώ στο ερώτημα «που βρίσκομαι». Αυτό είναι το καίριο ερώτημα, και όχι το ερώτημα «ποιος είμαι». Και τότε καταλαβαίνω πόσο δύσκολο είναι να ξέρω, και τότε καταλαβαίνω ότι η γνώση είναι μυστική, στην πραγματικότητα, γιατί κάθε φορά που θέτω το ερώτημα, η πραγματικότητα γίνεται μυστικοπαθής. Έτσι, όμως, είναι σαν να συμμετέχουμε στην ιλιγγιώδη περιστροφή της γης… Κι επειδή αυτό δεν αντέχεται, ο άνθρωπος ζει όχι εκεί που βρίσκεται αλλά εκεί που σκέφτεται… Έτσι απολαμβάνει μια σταθερότητα που, κατά τα άλλα, δεν υπάρχει…
Στο ύψιστο φιλοσοφικό ερώτημα, επομένως, «αν αυτό που σκέφτομαι είναι αυτό που υπάρχει…», η απάντηση είναι «μόνο όταν προσπαθώ να καταλάβω που βρίσκομαι». Τότε η σκέψη μου είναι αυτό που υπάρχει, και ταυτόχρονα αυτό που σκέφτομαι, και μόνο τότε αυτό που σκέφτομαι είναι αυτό που υπάρχει. Κι αυτό που σκέφτομαι είναι η σκέψη μου, ενώ σε όλες τις άλλες περιπτώσεις είναι αυτό που υπάρχει, και το οποίο δεν το σκέφτομαι όπως υπάρχει αλλά όπως το σκέφτομαι, χωρίς να ξέρω ότι το σκέφτομαι, χωρίς συνεπώς να ξέρω ότι δεν το γνωρίζω το ίδιο αλλά μόνο τη σκέψη μου… 


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου