Σχολή Ήρεμης Σκέψης

Εκείνοι, που θελήσαν να τον πείσουν, πως η ζωή του  έχει κανόνες πως έχει όρια στενά, απέραστα, απαραβίαστα και απροσπέλαστα, καλά βολεύτηκαν χωρίς κανόνες, χωρίς τα όρια και τους στρατώνες, κει που τον έκλεισαν και τον ξεγέλασαν και τον ρημάξανε και τον προσπέρασαν...                    Ι.Σ. Χριστοδούλου

Θαρρείς και την ανάσα μου κρατώ, σαν νιώθω την αλήθεια να ζυγώνει... Μην τύχει και τρομάξει και μου φύγει, και πάλι στις ανάσες μου πνιγώ...                                 Ι.Σ. Χριστοδούλου

Τα πιο ωραία της ζωής ταξίδια κείνα που κάνουμε μονάχοι, προτού να βρούμε στις ακτές μας να μας προσμένουν μύριοι βράχοι...                                  Ι.Σ. Χριστοδούλου

Γερνούν από την ποίηση οι άνθρωποι, από τις λέξεις... Προτού από την ώρα ωριμάζουν... Μα αν θες της ποίησης να μάθεις την αξία, των λέξεων, τη φλογισμένη σημασία, δες πόσο οι άνθρωποι γερνούν πιο γρήγορα χωρίς τους...                        Ι.Σ. Χριστοδούλου

Η βροχή σταμάτησε, τα περιστέρια σηκωθήκαν πάλι στον αέρα, κι ο ουρανός, ακόμα, ζωγραφισμένος με σύννεφα. Πίσω ζωή, μπροστά ζωή. Η βροχή ξανάρχισε...                      Ι.Σ. Χριστοδούλου

Το μαύρο σαν κοιτούν του ουρανού, αντί για τ' άστρα, το φεγγάρι, το μαύρο τους σκοτάδι της ψυχής βγαίνει στον κόσμο  κι ό,τι πάρει...                  Ι.Σ. Χριστοδούλου

Δες, δες πως σμίγουνε τα σύννεφα· όμοια οι ζωές μας... Και μετά χωρίζουνε...τα σύννεφα...                              Ι.Σ. Χριστοδούλου                                               

Είμαι αυτό που ποτέ δεν θα μάθεις. Είσαι αυτό που ποτέ δεν θα ξέρω... Μόνο αν ήξερα ποιος είμαι, μόνο αν ήξερες ποιος είσαι... Θα παραμέριζα... για να περάσεις. Θα παραμέριζες... για να περάσω. 'Ενας ακόμα, ιδανικός, ορισμός για τον Άνθρωπο... Δεν έχει σημασία. Σπανίως μεγαλώνουν οι άνθρωποι...                                 Ι.Σ. Χριστοδούλου

O Αιώνας των Φώτων, ο Ευρωπαϊκός Διαφωτισμός, είναι εποχή που άνοιξε μέσα στον 18 ο αιώνα, και την απήχησή της βιώνουμε ακόμα σήμερα. Ο Ιμάνουελ Καντ, Γερμανός φιλόσοφος που έδρασε εκείνη την εποχή, θέλησε, μ’ ένα δάνειο από τον Οράτιο, να ερμηνεύσει τον όρο «διαφωτισμός»: Sapere aude ! Τόλμησε να γνωρίσεις . Έτσι, περίπου, απάντησε στο ερώτημα «τι είναι διαφωτισμός», που έθετε, σε μια υποσημείωση ενός άρθρου του κάποιος συγκαιρινός του, και πρόσθετε ότι πρόκειται για ερώτημα σχεδόν τόσο σημαντικό, όσο το ερώτημα «τι είναι αλήθεια». Τόλμη να γνωρίσει, και αγωνία για την αλήθεια, είχε ένας Γάλλος της εποχής, ο σημαντικότερος ίσως Διαφωτιστής, ο Denis Diderot . Για να γνωρίσουμε τον σημαντικό στοχαστή, εύγλωττη είναι η άποψη της επίσημης γαλλικής αστυνομίας γι’ αυτόν. «Είναι ένα παιδί γεμάτο πνεύμα αλλά εξαιρετικά επικίνδυνο. Εισήχθη στον πύργο του φρουρίου της Vincennes στις 24 Ιουλίου του 1749, αφέθηκε από εκεί ελεύθερος και παρέμεινε φυλακισμένος στο φρούριο με εντολή της 21 ης τ...

Στο νου σαν αναδεύονται οι λέξεις, το νιώθεις τότε, κάτι συμβαίνει. Σε ξεπερνάει, προφανώς. Δεν εξαρτάται από σένα. Δουλεύει μυστικά, κρυφά, συνεσταλμένα. Κι εσύ, τι κάνεις; Θα 'ρθει η φράση, δεν θα 'ρθεί; Να περιμένεις; Ή να χιμίξεις μπρος και να τ' αρπάξεις; Το νόημα, θέλω να πω, να το δαμάσεις; Χαρτί και πένα περιμένει. Τότε μερώνει και σωπαίνει... Ξαπλώνει στο χαρτί και ξανασαίνει!                 Ι.Σ. Χριστοδούλου

Αβέβαιο το τέλος, δυσανάγνωστο, ενός καιρού μισού, που παραπαίει. Μην πάψεις, μόνο, να μιλάς... Κι ο ήχος συντροφιά σου, της μιλιάς σου...                 Ι.Σ. Χριστοδούλου

Των λέξεων η θάλασσα φουσκώνει, κι ο άνεμος που έρχεται από μέσα -άλλοι θα πούνε από πάνω - αλύπητα τη γλώσσα να λακτίζει. Απ' όσα λες, να εννοείς περισσότερα, και περισσότερα ακόμα... Ακόμα ένας ορισμός της ποίησης...                                       Ι.Σ. Χριστοδούλου  

Ο άνεμος, που φυσά καλοκαίρι... Στο διάβα του καρδιές σκυφτές. Κι αυτός ο θόρυβος κλαυτός, πνιχτός... Του ανέμου, που φυσά καλοκαίρι, της ζωής που μουγκρίζει, στης περίστασης μέσα το χέρι... Ο άνεμος, που φυσά καλοκαίρι...                Ι.Σ. Χριστοδούλου

Δεν είναι που δεν ξέρεις την αλήθεια... Είναι που κάνεις πως δεν την ξέρεις. Και πόσο γίνεσαι, στ' αλήθεια, πειστικός στον εαυτό σου...               Ι.Σ. Χριστοδούλου

Απ' τα χτυπήματα το πιο σκληρό το τελευταίο... Τ' άλλα περνούν, αν τα αφήσεις! Αν μέσα σου την πόρτα δεν τους κλείσεις, κεριά να γίνουν  αναμμένα, που θα σε σβήσουν, προτού σβηστούν...                  Ι.Σ. Χριστοδούλου