"ΑΛΗΘΕΙΑ", 51

Τα μεσημέρια της ζωής μου

η θάλασσά της αγριεύει...

Άνεμος ψηλά που τη μαγεύει,

να 'ρχεται μπρος μου, να γυρεύει

κοχύλια μου που κράτησα δικά της,

να λέει πως είναι τα παιδιά της...

                              Ι.Σ. Χριστοδούλου