"ΑΛΗΘΕΙΑ", 51

Τα μεσημέρια της ζωής μου
η θάλασσά της αγριεύει...

Άνεμος ψηλά που τη μαγεύει,
να 'ρχεται μπρος μου, να γυρεύει

κοχύλια μου που κράτησα δικά της,
να λέει πως είναι τα παιδιά της...
                              Ι.Σ. Χριστοδούλου

Σχόλια