"ΑΛΗΘΕΙΑ", 35

Ο άνεμος,
που φυσά καλοκαίρι...

Στο διάβα του
καρδιές σκυφτές.

Κι αυτός ο θόρυβος
κλαυτός,
πνιχτός...

Του ανέμου,
που φυσά καλοκαίρι,

της ζωής που μουγκρίζει,
στης περίστασης μέσα
το χέρι...

Ο άνεμος,
που φυσά καλοκαίρι...
               Ι.Σ. Χριστοδούλου

Σχόλια

  1. Πολύ όμορφο, αλλά πολύ μελαγχολικό. Πολύ ενδιαφέρον θα ήταν να μάθαινε κανείς ποια ήταν η πηγή της έμπνευσης, ποιο γεγονός στάθηκε τόσο μελαγχολικό. Πολύ θα ήθελα επίσης κάτι πιο φωτεινό (χωρίς να θεωρηθεί κάποιου είδους "παραγγελιά"). Απλώς επειδή η ζωή ΔΕΝ είναι μόνο πόνος, όπως πίστευε ο Σοπενχάουερ, αλλά και ομορφιά και χαρά και ανόθευτη ευτυχία (έστω κι αν είναι μόνο στιγμές αυτή)...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Κοίτα το χέρι μου!
    Μεσ την παλάμη μου ένας χειμώνας κοιμάται!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Δημοσίευση σχολίου

Δημοφιλείς αναρτήσεις από αυτό το ιστολόγιο

Ο εμφύλιος των φύλων

Εύη Ζορπίδου, "Mια φιλοσοφική αυτοβιογραφία ή νέος λόγος περί μεθόδου (Ι. Χριστοδούλου, "Φιλοσοφία είναι…")"

Ακόμα του Πολυτεχνείου μια επέτειος... (14 Νοεμβρίου 2014 … 17 Νοεμβρίου 2021)